Aşk Değil Nefretin TrajedisiEdebiyat
Romeo ve Juliet aslında çoğu kişinin düşündüğü gibi sadece romantik bir aşk hikâyesi değil. Okurken şunu fark ediyorsun. Bu hikâyede asıl ağır basan şey aşk değil, insanların bitmek bilmeyen inadı ve nefreti. İki genç birbirini seviyor ama onların önüne koca bir dünyanın kuralları, ailelerin egosu ve anlamsız kavgalar çıkıyor.
William Shakespeare burada adeta bize şunu fısıldar. Geçmişten taşınan kavgaların bedelini her zaman masum olanlar öder. Romeo ve Juliet, kendi hayatlarına dair neredeyse hiçbir söz hakkına sahip değildir. İçinde bulundukları dünyada, tek gerçek özgürlüklerini birbirlerine kavuşamadıkları noktada, birlikte ölmeyi seçerek bulurlar.
Bu yüzden onların hikâyesi yalnızca kavuşamayan iki aşığın dramı değildir. Aynı zamanda aceleciliğin, iletişimsizliğin ve kibrin insan hayatını nasıl geri dönülmez bir sona sürüklediğinin güçlü bir göstergesidir. Yaşanan her olay, aslında engellenebilecek bir yanlış anlaşılmanın, söylenmemiş sözlerin ve ertelenmiş yüzleşmelerin sonucudur.
Hikâyenin sonunda iki düşman aile barışır, şehirde sükûnet sağlanır. Ama bu huzur, en taze hayatların toprağa verilmesiyle kazanılmış, geç kalmış ve buruk bir huzurdur. Okur olarak içimizi asıl sızlatan da budur. Yaşanamamış bir aşk değil, o aşkın yaşanmasına izin vermeyen bir dünyanın varlığı.
Ama tüm bunların sonunda değişmeyen bir gerçek var. Bu hikâyede kaybeden sadece iki genç değil, onları bu sona sürükleyen o inatçı ve sevgisiz dünya.
·
541 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.