Heyecanla okudum.. Kitabın ilk kapağıyla birlikte kendimi bir dizinin içine aldım sanki ve sayfalar aktıkça yazarın bu kurguyu nasıl böyle soluksuz yazdığını düşündüm. Evet kişilik analizleri kısmı biraz uzun sürüyor ve hadi artık konuya girelim diyorsun ama kitap çok güzel, etkileyici aynı zaman da çok üzücü.. Çünkü bir sürü günahsız çocuk.. İstismara uğrayıp büyüdüğünde aynı duyguları başka günahsız çocuklara yaşatan iğrenç bir döngü bu..
Ahmet Ümit’in ikinci kitabını okudum ve evet artık kendimi başkomiser Nevzat serisinin fanlarından biri olarak adlandırabilirim. Diğer serilerini de okumak için sabırsızlanıyorum.
Bir de beni etkileyen, bu kitabı okurken iki karakter arasında çok arada kaldım. Kalbim başkomiser Nevzattan yana evet her suçlunun topluma kazandırılması için sevgi daha çok sevgi ve eğitilmesi tavrı doğru diyor ama aklım Ali’nin dediği gibi “Ne dünya bu kadar hassasiyeti kaldırır ne de insanlar bu inceliği…
Kötü kötüdür onu düzeltemezsin, hele bir tacizciyi sübyanıcıyı asla tedavi edemezsin. Onlara merhamet gösterir, serbest bırakırsan masum çocukların hayatının kararmasına sebep olursun” diyor.
·
49 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.