Okuduğum en zor kitaptı diyebilirim..
Konusu harika, hem çok farklı hem de Esme beni öyle bir içine aldı ki onu sarıp sarmalamak bir ailenin kendi kızına, kendi kardeşine bunu nasıl yapar diye sindirmeye çalışarak okudum. Dile kolay 61 yıl bir akıl hastanesinde geçen ömür.. Ne için? Kalıplara sığmayan, söz dinlemez bir çocuksun diye ve tabi ki bolca abla kıskançlığı yüzünden..
Hele ki bebeğini ablasının gelip aldığı yer de yıkıldım, bu kadar kötü olamaz dedim.. Evet Esme gerçekten yok oldu, onu yaşarken ailesi yok etti.
Çok zor çok acı bir hikaye..
Ama yazarın tekniği öyle zor, öyle karışık ki bir bakıyorsun Esme olayı anlatıyor bir sonra ki cümle de başka bir olaya başka bir tarihe geçiyorsun. Evet kitabı elimden bırakamadım ancak öyle bir yorgunluk bıraktı ki zihnimde..
Aklımdan hep bu kitabın konusunu bizim Türk yazarlardan kalemi sağlam biri ele alsaydı miss gibi bölüm bölüm açıklayıcı şekilde yazar, bizi yormadan direk kitabın keyfine vararak okuturdu diye düşündüm :)