Gaye Boralıoğlu'nun bu kitabıyla birlikte bütün öykü kitaplarını okumuş oldum. Bazı kitaplar insanı kendine çeker, bu nedenle o yazarın diğer kitaplarını da okuruz. Gaye Boralıoğlu'da da böyle oldu. Sosyo-politik kıraathane sohbetlerini de okudum.
Eleştirel öyküler yazıyor. Bazıları gülünç bir kısmı hüzünlü, bir de protest öyküler. Üslubu da çok iyi; akışkan, dinç, uyanık metinler.
Karakterleri canlı. Genelde sokaktaki insanlar. Önemli bir nokta, cins ayrımı gözetmeden karakter oluşturmuş. Belli ki kendi zihniyeti de cinsiyet kategorisine hapsolmuş değil. Birçok öyküde anlatıcı karakter erkek.