Küçük Şeylerin Tanrısı~ Arundhati Roy
Merhaba sevgili kitapseverler, koskocaman bir dünyaya misafir olup, o dünyanın havasını ciğerlerinize çekmek ister misiniz? 1997 yılında yayınlanan ve Man Booker kazanan roman, Hindistan’ın karmaşık kast sistemini, sömürgecilik sonrası travmalarını ve toplumsal yasaklarını muazzam lirik anlatımıyla sarsarak dünya edebiyatında kalıcı bir yer edinmiş.
Roman, nehirlerin ve baharat bahçelerinin ortasındaki Ayemenem’de geçiyor. Merkezde iki yumurta ikizi olan Estha ve Rahel var. Ancak bu sadece çocukların hikâyesi değil. Anneleri Ammu’nun toplumsal sınırlara başkaldıran sessiz öfkesinin ve bir dokunulmaz olan Velutha’ya duyduğu imkânsız aşkın hikâyesi. İngiltere’den gelen kuzenleri Sophie Mol’un ziyaretiyle başlayan olaylar zinciri, ailenin ve hatta koca bir topluluğun kaderini trajik bir biçimde etkiler.
Kitap, bir çocuğun travması, bir kadının başkaldırısı ve bir adamın masumiyeti üzerinden, insanın insana ettiği zulmün en estetik ve en ağır anlatısı.
Roman aynı zamanda Roy’un o meşhur Aşk Yasaları vurgusuyla okuru sarsarken, kimin, nasıl ve ne kadar sevileceğini belirleyen bin yıllık, taşlaşmış kurallar savaşını da ; (Büyük Şeyler; tarih, devlet, yasalar ile Küçük Şeyler; bir bakış, bir dokunuş, bir çocukluk anısı) anlatır.
Sayfaları çevirdikçe anlıyorsunuz ki; okur olarak bize de bu savaşta tarihin koca ayakları altında ezilen o küçücük mucizelerin yasını tutmak kalıyor.
Bu kitabı bir okur gözüyle incelediğimde en çarpıcı yanlarından bir tanesinin anlatım mekaniği olduğunu söyleyebilirim. Roy, o nehir gibi akan, yoğun ve şiirsel dilinin ortasında çok zekice bir fren mekanizması kullanmış. Karakterin iç dünyasındaki karmaşayı ya da travmayı anlatırken aniden A, B, C şeklinde maddelenmiş, mekanik bir yapıya geçiyor. Modern edebiyatta zaman zaman başka yazarların da denediği (örneğin Ayfer Tunç son kitabında rastladığımız ve tüm kitaba yayıldığında metni yoran/sıkıcılaştıran) bu deneysel listeleme tekniğini, Roy tam dozunda ve kusursuz bir dengeyle kullanıyor. Lirik akışın ortasında aniden beliren bu köşeli yapı, zihnin acıyla baş etme çabasını ve meselenin ciddiyetini tokat gibi yüzümüze çarpıyor. Çok beğendim.
Eğer akıcı, her cümlesi ilmek ilmek işlenmiş, adeta bir nehir gibi akan şiirsel bir dil arıyorsanız; Küçük Şeylerin Tanrısı aradığınız o liman. Roy, trajediye öyle bir zarafet giydirmiş ki, acıyla güzellik arasındaki o ince çizgide kayboluyorsunuz.
Bence bu yılın değil, her dönemin kitabı olmaya aday bir başyapıt.
Ayemenem’in o puslu nehir suyunun sizin de içinize dolduğunu hissettiğinizde, kitap çoktan bitmiş olacak.
Herkese keyifli okumalar dilerim, sevgiyle
·
192 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Çok özel bir ikiz kardeşler ve onların hayat tarafından budanışı, ilmek ilmek artan gerilimle beni içine almıştı. Yazınız, yakın bir tarihte okuduğum bu kitapla ilgili duygularıma tercüman olmuş. Yüreğinize sağlık. 🌸
PulseoftheBook
Gönderi Sahibi
Şule Hayat tarafından budanışı, ne kadar yerinde ve sarsıcı bir tabir. İkizlerin o naif dünyasının adım adım daralması ve o gerilimin işlenmesi gerçekten okuru paramparça ediyor. Hislerinize tercüman olabildiysem ne mutlu bana. Bu zarif ve derinlikli yorumunuz için çok teşekkür ederim🌸