‘Beklenti’ kelimesini öyle güzel anlatmış ki kitap. Koca bir ömür boyunca bir kalede gerçekleşmesi ihtimali çok az olan bir savaşın beklentisi. Bir askerin gündelik yaşamın zevklerinden kendisini -bir nevi tecrit- mahrum bırakarak görevini yerine getirmek amacıyla geçen bir ömrün hikayesi. Belki ciddi bir gelişme olur, düşman gelir ve biz asker olduğumuzu hissederiz umuduyla geçip giden yıllar… Düşmanın bırakın sesinin gelmesini yelinin bile esmediği, Tanrı’nın unuttuğu bir kalede ömrünün sonuna kadar aynı beklenti içinde yitip giden Drago’nun hikayesi…
Üzülerek okudum. İnsanı acı,keder yıkmaz ama verilen ümitler, beklentiler yıkar diye düşünüyorum. Drago’nun, Ortiz’in ve daha nicelerinin durumu tam da böyle. Geçip giden zamanın senden de bir şeyler götürdüğünü fark ettiğinde ise beklentin/umudun gerçekleşse de giden gitmiştir. Sanırım en acısı da bu. Gençliğin, tazeliğin gittikten sonra hayatının anlamı da kalmamıştır bir nevi.
·
24 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.