·263 syf.··Beğendi
···Okunma: 15 Nisan 2026 15:27 Bir edebiyat dansı. muhteşem tasvirler, harika kelime oyunları ve aforizmalarla dolu bir kitap... İsimlerin seçimi bile kutsal kitaplara atıfta bulunuyor. İbrahim Kurban, Nuh Tufan.. Romanın ilk sayfalarında alışık olmadığımız, ilk bakışta absürt görünebilecek olaylar bile sonra öyle güzel bir çerçeveye oturuyor ki, yazarın hayal gücüne hayran kalmamak elde değil...
Keskin zekasını ve yeteneğini, şairliği ile birleştiren Menteş neredeyse her sayfada, olayda okuyucuyu ters köşeye yatırıyor. Siz, ‘sonu şöyle biter’ diye tahmin ederken, sonu ‘böyle’ bile bitmiyor. Zekanın ve tasavvur kuvvetinin üstün bir örneği..
Cümleleri kurarken kelimelerle oynaması ve akıcılık, betimlemelerdeki derinliği okudukça " ben de böyle bişeyler yaşamıştım ama böylesine kelimeleri kullanmak aklıma gelmemişti" diyeceğimiz pek çok tanımlamalarla iç içeyiz. Murat Menteş'in köşe yazılarını takip etmekte bir nebze yazarın hayata bakış açısının manifestosunu yakalamaya faydası olacaktır. Hayalgücü bu kadar geniş bir kahraman ne mümkün, namümkün... Benim kitap adına takıldığım şey, kahramanların abartılı entellektüel bilgileriydi.. Bu kadar da olsun.. Hem kahraman dediğiniz de örnek alınacak bir tip olmalı değil mi?