Sibel Bekiroğlu hoca, Mehmet Mutlu hoca ile birlikte ODTÜ'nün (eski) atanmış yönetimi tarafından akademisyenlik görevlerinden askıya alındıktan sonra rektörlük önünde nöbete başlamışlardı ve onlarla tanışma şansını da bu direnişte elde edebilmiştim. Sibel Hoca, Türkiye'deki herhangi bir akademisyen profili değil. Kendisi, akademi içerisinde mücadelesini vermiş, akademi alanında politik mevzisini cesaretle gerek çalışmalarında gerekse ona karşı yapılan haksızlıklarda göstermekten, bu mevzi üzerinden toplumsal bir mücadelenin parçası olmaktan çekinmemiştir. Akademi içerisinde direnişi sürdüren birisi olarak da direnişlerin farklı yer ve zamanlarda nasıl gerçekleştirildiklerini çalışmalarında konu etmiştir. Sosyolojide olan bir insan eğer egemen-olanın dışında bir politik hatta çalışmalarını ortaya koyuyorsa akademi alanı içerisinde öyle ya da böyle mücadeleye de girecektir. Bu mücadelenin içerisinde olan bir araştırmacının da farklı alanlardaki mücadelelerin, tahakkümü nasıl aştığını araştırmak onun en doğal hakkı ve sorumluluğudur.
İhlal sanatı, egemenliğin insan üzerindeki en yoğun tahakkümü kurduğu bir mekan olan hapishanelerde, siyasi mahkumların bu disiplin rejimine karşı geliştirdiği taktikleri irdeliyor. Türkiye'de yoğun tecrit programının uygulandığı F-tipi koğuşlarda mahkumların bütün bu tecrit ve tahakküme karşı, kendiliklerini taktiklerle nasıl tekrardan koğuşlarda ortaya koyduklarını, yaratıcılıklarıyla hapishane zeminini nasıl mücadele zemini haline getirdiklerini anlatıyor. Egemenliğin her mekan ve zamanda geliştirdiği en yoğun ve baskıcı politikalarına karşı, her zaman ezilenlerin taktikleri vardır ve bu taktikler egemenliği bir oyuna doğru çeker. Egemenlik, ne kadar bu oyun sahasını istemese de, tikel bir tahakkümsel durumu dayatsa da mekana ve mekanın kurallarına hiç de ait olmayan bu taktikler daima egemen-olanın düzeninde çatlaklar açar ve başka bir yaşamı mümkün kılar.
·
52 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.