Kişiye neyi nasıl göreceği, o an gözünün önünde duran şeylere bağlıymış gibi gelir; arzusunun bu mizansenin oluşmasında rolü neredeyse tamamen örtülüdür.
kapitalizm de görsel alan da kişinin özellikle dikkatini vermesini gerektirmeyen, doğal bir durum içinde kendiliğinden varmış gibi görünür. Her ikisi de kendini doğal düzenin sıradan bir boyutundan ibaretmiş gibi sunar.
özne kapitalist evren dahilinde kaldığı sürece, kendini baltalayarak tatmine ulaşabilir. Böyle bir tatmin biçimini kabul etmeyip tamamen kişisel çıkar güden bir varlık olduğunu zannetmesi, durumu değiştirmez.