Bu kitabı okumaktan çok dinlemek bence ayrı bir deneyimdi. Hikâyeler zaten sakin ve akıcı ama sesli olunca daha da yumuşak, daha da içe dokunan bir hâle gelmiş gibi hissettim. Sanki biri bana hikâye anlatıyormuş gibi…Dinlerken en çok hoşuma giden şey şu oldu: her karakterin hayatına kısa bir süreliğine giriyorum ama o kısa süre bile yetiyor. Çünkü anlatılan şeyler çok tanıdık. Kararsızlık, sıkışmışlık, “ben ne yapıyorum?” hissi hepsi o kadar gerçek ki. Ama kitap bunu ağırlaştırmıyor, aksine hafifletiyor. Böyle “her şey yoluna girecek” diye bağırmıyor ama sessizce şunu söylüyor gibi: yavaş ol, acele etme, belki de ihtiyacın olan şey sandığından daha yakın. Sesli dinleyince o kütüphane hissi daha da geçti bana. Sanki gerçekten sessiz bir yerde oturup birinin hayatını dinliyormuşum gibi… ve o hikâyelerin arasında kendi hayatımdan parçalar buldum. Benim için bu kitap tam olarak şu his: yumuşak, sakin ve iyi gelen. Bittiğinde büyük bir etki bırakmıyor belki ama içimde küçük bir huzur bırakıyor
·
19 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.