Senden Önce Ben’i bitirdiğimde kitabı kapattım ama hissettiklerimi kapatamadım...
Başta sadece duygusal bir hikâye okuyacağımı sanmıştım. Ama Lou’yla birlikte ben de değiştim, Will’le birlikte ben de sorguladım. Okurken çoğu yerde durup kendime baktım; sevgiye bakışımın sandığım kadar net olmadığını fark ettim.
Ben hep sevmenin “iyileştirmek” olduğunu düşünürdüm. Bu kitapta ilk kez, gerçekten seviyorsam karşımda olanı değiştirmeye çalışmadan, onun seçimlerine saygı duyup duyamayacağımı kendime sordum.
Ağladım… ama sadece hikâyeye değil. Kendi korkularıma, kendi kabullerime, belki de hayatımda tutmak isteyip tutamadığım insanlara ağladım.
Şunu fark ettim: Bazı insanlar hayatıma kısa süreliğine girse bile bende bıraktıkları etki çok uzun sürüyor. Ve bazı hikâyeler gerçekten bitmiyor, sadece içimde başka bir yere taşınıyor..
Jojo Moyesun bu kitabına çok geç kalmışım..Filmini de izleyeceğim en kısa zamanda.
·
30 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.