Arda ve Lora'nın hikayesinin anlatıldığı , İstanbul'dan Diyarbakır'a uzanan bir roman Her Şeyi Normalmiş Gibi.
İstiklal Caddesi'ndeki bir patlama ile başlayan roman hayatın ikilikleri üzerine kurulu. Hımbıl,Oblomovvari bir karakter olan Arda ile aktivist-mücadeleci Lora'nın ayrılık sonrası yaşadıklarını Arda'nın bakış açısı ile okuyoruz. Ama tek taraflı bir bakış açısı değil. Her iki karakter ile de empati kurabiliyoruz. Her ikisini de anlayabiliyoruz.
Arda her ne kadar pasif gibi görünse de ruhunun derinliklerinde bir vicdan azabı var. Bu harekete geçemeyenlerin azabı. Çevremden biliyorum bu duyguyu. Neyseki Arda çevremdekiler gibi Lora'yı aktivizminden dolayı çok eleştirmiyor(sadece birazcık)
Romanda ara ara Lora'nın anlattığı masallar bölümünü çok beğendim. Romanın dili çok gerçek. Hem İstanbul hem de Diyarbakır'da kullanılan ağız özellikleri ile gerçekçi diyaloglar yazılmış.
Bir sürü kötü olay yaşadıktan sonra hiçbir şey olmamış gibi ,"Her Şeyi Normalmiş Gibi" yaşamlarına devam edebilen insanları anlayamıyorum. Anlamayacağım da. Bu toplum olarak ne kadar empatiden yoksun olduğumuz,yozlaştığımızın bir göstergesi. İnsanlar bir süre de olsa yaşam rutinlerine ara verebilir. Yoksa biz daha çok üzülürüz.
·
58 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.