Gümüş Damarları, benim için tam bir "yol hikayesi" tadındaydı ve okurken cidden o ekibin bir parçasıymışım gibi hissettim. Bruenor’un köklerini arama tutkusu ve o inatçı cüce yüreği hikayeyi çok duygusal bir noktaya taşımış. Drizzt ve dostlarının arasındaki bağın artık sadece bir ortaklık değil, sarsılmaz bir kardeşlik olduğunu görmek çok güzeldi. Yol boyunca karşılaştıkları tehlikelerden ziyade, birbirleri için nelerden vazgeçebileceklerini görmek beni daha çok etkiledi. Salvatore bu kitapta aksiyonun dozunu hiç düşürmemiş ama aralara serptiği o hüzünlü ve umut dolu anlar kitaba bambaşka bir derinlik katmış. Kayıp bir geçmişin peşinden giderken aslında geleceği nasıl inşa ettiklerini izlemek gerçekten keyifli bir deneyimdi.
8 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.