Kinyas ve Kayra romanı aslında bir olay örgüsünden çok, insanın iç dünyasına yönelen karanlık bir zihinsel yolculuk sunar. Karakterlerin yaşadıkları deneyimler, dış dünyadan çok içsel çatışmalarına ve varoluşsal sorgulamalarına odaklanır. Hayatın anlamsızlığı ve buna karşı geliştirilen nihilist bakışı oldukça hissettiren bir eserdir. Kinyas ve Kayra, toplumsal değerleri, ahlakı ve anlam arayışını reddeden iki zıt ama bir o kadar da aynı noktada buluşan karakterlerdir. Özellikle Kayra karakteri, bu anlamsızlık fikrini uç noktada yaşarken, Kinyas’ta zaman zaman bir dönüşüm ve anlam arayışı ihtimali sezilir. Bu karşıtlık, romanın iç gerilimini oluşturur.
" Biz daha çok kötülüğün sınırlarınız zorluyoruz. Ne kadar iğrenç olabileceğimizi araştırıyoruz. Kinyas ve ben bir deneyin parçalarıyız."
Yabancılaşma duygusu oldukça yoğun. İki K :) yalnızca topluma değil, kendilerine de yabancılaşmış durumdadır. İnsan ilişkilerinin yüzeyselliği, güven duygusunun yokluğu ve bireyin kendi benliğine karşı bile duyduğu mesafe, modern insanın yaşadığı varoluş krizini yansıtır. Albert Camus ve Jean-Paul Sartre gibi kalemlere aşinaysanız, yaşamın anlamı nedir? sorusuna da aşinasınızdır. K ve K da sürekli gündemdedir.
Hakan Günday’ın dili ise bu karanlık atmosferi destekleyecek şekilde sert, doğrudan ve filtresizdir. Rahatsız edici anlatım, bilinçli bir tercih; bizi konfor alanından uzaklaştırıp metnin içine almaktadır. Şiddet unsurları da yalnızca fiziksel değil, psikolojik ve varoluşsal bir araç olarak karşımızdadır. Zaten şiddetin en vurucusu da bu değil mi?
Gerçek anlamda kendinizi hazır hissettiğiniz bir dönemde okunması gereken bir kitap. Kurgu çok ağır her anlamda
·
18 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.