Ölmüş koyun kurttan korkmaz” sözü bana şunu düşündürdü:
Bir insan her şeyini kaybettiğinde, artık korkularının da şekli değişir.
Bir zamanlar güvende olduğunu sandığı bir hayatı olan bir kadın düşünün…
Bir gece, eşinin başına gelen bir olayla sarsılıyor. Hastane süreci, bekleyiş ve ardından gerçeğin ortaya çıkması…
En ağır kısmı ise fiziksel olan değil; duygusal olan:
Güvenin kırılması.
O andan sonra hayat aynı kalmıyor.
İnsan bazen en çok dışarıdaki tehlikeden değil, en güvendiği yerden inciniyor.
Zaman geçiyor…
Acı yerini sessizliğe, sessizlik yerini kabullenişe bırakıyor.
Ve sonunda insan şunu anlıyor:
Kurt açtır, doğası gereği saldırır.
Ama insan, bazen en çok güvendiğini kırar.
Bu yüzden bazı insanlar artık eskisi gibi korkmaz…
Sadece değişir.