Öncelikle ben bu kitabı ilk 13 yaşımda okumuştum ve tabii haliyle hiçbir şey anlamamıştım… Tekrardan okurken şunu fark ettim: bu kitap bir olay kitabı değil, bir his kitabı. Werther’in başına ne geldiğinden çok, her şeyi ne kadar çok hissettiğiyle ilgili. Mektuplar ilerledikçe insan “Ay tamam anladım üzgünsün.” demiyor aksine onun üzüntüsünü taşıyor. Werther’in doğaya bakışı, küçük şeylerden anlam çıkarışı, Lotte’ye duyduğu ama bir türlü yerini bulamayan aşk, hepsi çok tanıdık duygular. Özellikle Lotte’yle geçirdiği anları abartısız ama içten anlatmadı çok vuruyor. Sevdiğin birinin, seni sevmeyeceğini bilerek yaşama halini çok iyi anlatıyor. Beni en çok etkileyen şeylerden biri ise Werther’in her şeyde “fazla” oluşu. Fazla seviyor, fazla düşünüyor, fazla hissediyor. Kimse onun kadar yoğun hissetmiyor ve bu yüzden de yalnız. Werther’in sürekli kendimi sorgulaması, topluma uymaması, “ben niye böyleyim” hali çok iç burkucu derecede. Dili yer yer eski ve ağır duygular o kadar net ki altını çizmeden geçmek çok zor. Bazı cümleler var sanki gerçek birinin günlüğünden çıkmış gibi. O yüzden kitabın yavaş yavaş okunması gerektiğini düşünüyorum.
Peki Kimler Okuyabilir?
-Duyguları yoğun yaşayanlar.
-Aşkı mantıkla açıklayamayanlar.
-Kendisini “fazla” hissedenler.
-Duygusu güçlü kitap arayanlar.
Kimler Okumamalı?
-Daha olay odaklı, tempolu kitap sevenler.
-“Biraz neşelenelim.” modunda okuma yapanlar.
Genç Werther'in AcılarıJohann Wolfgang Von Goethe · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 2024150bin okunma
·
40 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.