Sadece bir kitap okumamadım..Bir dönemin acısına, korkusuna ve insanlığın nasıl sınandığına da tanıklık ettim. Paris sokaklarında dolaşırken bir yandan Nazi Almanyası’nın karanlığını, diğer yandan o karanlığın altında ezilen hayatları gördüm. Parçalanmış aileler, ayrı düşen anne ve çocuklar, hayatta kalmaya çalışan insanlar, esaretin gölgesinde solan ömürler ve sevdiğine bir daha hiç kavuşamayanlar...
İnsanı en çok sarsan şey, bu kadar büyük bir kötülüğün bir zamanlar hayatın olağan düzeni haline gelmiş olması. Güç sahiplerinin kararlarıyla binlerce insanın hayatı altüst olurken, geriye sadece kayıplar, suskunluklar ve derin yaralar kalmış. Aradan yaklaşık 80 yıl geçmiş olsa da bazı acılar zamanla hafiflemiyor; aksine okudukça insanın içine daha çok işliyor.
·
63 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.