Roman arayışı içinde kitap fuarında elime geçen güzellik.
Gençler ne okuyor? Ne okumalı? Ben okusam ne düşünürüm? Sorgulamaları ara ara esiyor bana doğru. İyi ki de esiyor. Bir arayışa çıkıyorum. Klasiklerden yeni yazarlara doğru bakışımı çeviriyorum.
İşte böyle bir arayış içindeyken denk geldim Azize’ye. Kapağıyla önce beni bir yakaladı. Sonra hızla ilk sayfalarında oradan oraya savruldum.
Hüdai hazretlerinin huzuruna gelip diz çökene kadar Azize, ben de ne olduğunu anlayamadım.
“ Allah’ım, benim elimden tutacak kullarından bana yardımcılar gönder” duasıyla insanın koptuğu isyan ettiği anda yardımın nasıl geldiğini dahi anlayamadın Aziz Mahmut Hüdayi’nin yolu üzerinde bulduk kendimizi.
İmtihan dünyasında geri dönüp baktığında ‘hani bitmişti, ben ne ara bu hale geldim, nasıl geldim’ diyor ya insan, Hüdayi hazretlerinin hayatıyla da kendi hayatımız üzerinden hikayeyi okumaya devam ediyoruz.
Aziz Mahmut Hüdayi‘nin hayatıyla harmanlanarak anlatılan bir gönül yarası.
Gönül Dünyamızı böyle inşa edecek, bize iyi gelecek insanlara o kadar muhtaçız ki… tekrar bana velî zatları hatırlattığı için yazara teşekkür ediyorum.
Aile, anne-kız, dost, aşk, muhabbet, büyükler, değerlerimiz… dozunda kararınca arada verilen kısa kısa mesajlarla roman kendisini elden bıraktırmıyor.
Cidden iyi geldi bana. Hüdayi hazretlerini 2007’de ziyaret etmiştim duasına böylece nail olmuştum. Ama şu an onun manevi atmosferi ile özlemiyle doldu kalbim. Nasip belki bir ilkbahar günü huzuruna varıp dua eder tekrar duasını alırım.
Okunası güzel bir roman.
·
157 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.