“Niçin bu kadar çok ve tahmin edinmesi olanaksız bağlantısı vardı. Peki ya bunların hepsini önceden tahmin edebilecek olsa insan,yaşamın çekilmez hâle gelmesini durdurur muydu bu? Yoksa yaşam başka bir yol mu bulurdu?”
Tahmin edilebilir hayat ne kadar çekici olurdu ki? Bazı şeylerin özellikle hayatla ilgili bilinmemesi çok daha doğru olur diye düşünüyorum.Olası sonuçları doğuracaksa neden düşüncelerin zindanında yaşayalım…
Düşünsenize ölümcül bir hastalığa sahip olacaksınız ve bu sonucu değiştirebilmek için hiçbir şey yapamıyorsunuz. Ya da yaşamınızın on ikinci yılında hayata bir psikopat çocuğun kurşunuyla gözlerinizi kapatacaksınız. Olası sonuç yine değişmedi :) Değişecekse ben varım!(önceden bilmeye)
Gel gelelim kitaba; tarihçi olan Graham anlaşmakta güçlük çektiği eski karısından ayrılarak, sinema oyuncusu bir kadınla evlenir. Mutluluğun bu olduğunu düşünür. Ne var ki, karısının filmlerdeki sevişme sahnelerini zina olarak algılayan Graham’ın mutluluğu büyük bir darbe alır; kıskançlığı tam bir saplantıya dönüşür, en küçük ihanet kuşkuları birer karabasan olur çıkar. Karısının eski aşıklarının ona hediye etmiş olduğu kitapları inceler, eski filmlerini tekrar tekrar seyreder, hayalinde olmadık şeyler canlandırır. Gerisini anlatmayacağım. Kuşkunun eyleme dönmüş halini okuyoruz. Saplantının mimik bir sızıntı halinde tüm hayata yayılışının hikayesi.
Sıkmadan ilerlemiş yazar. Kalemini sevdiğim bir yazar olduğu için ben zorlanmadan okudum.” Bir son duygusu” tanışma romanımdı.
Bazı kitaplar iddialı değildir ama duruşu ve içindeki cümleleriyle oskarlık bir alt metin sunar bize. Düşünmeye zorlar. Kitapla ilgili düşüncelerim bunlar. İlkel benliğin devreye girdiğinde insan hayatı üzerindeki etkisini irdeleyerek ilerliyor kitap. Kıskançlık, takıntı ve saplantının vücut
·
44 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.