İsimler, tek bir hayatın aslında kaç farklı ihtimal taşıyabileceğini fısıldayan, zarif ama huzursuz edici bir metin. Florence Knapp, karakterini küçük bir kararın eşiğine yerleştirip oradan sonsuz bir kırılma yaratmayı başarmış.
Cora, ikinci çocuğunu dünyaya getirir ve bir isim seçmek üzere nüfus memurunun yolunu tutar. Dokuz yaşındaki kızı Maia’nın aklındaki isim “Bear”, Cora’nın içinden geçen “Julian” ve aile geleneğinin dayattığı “Gordon”… Aslında mesele yalnızca bir isim değil, bir kaderin hangi yöne savrulacağına karar vermek. Ve Cora’nın yaptığı her seçim, bambaşka bir hayatın kapısını aralar.
Romanın en çarpıcı yanı bu ihtimaller arasında gezinirken asla tökezlememesi. Her olasılık, diğerini silmek yerine çoğaltıyor, üst üste binen hayatlar, varoluşun ne kadar kırılgan olduğunu gösteriyor bizlere.
Ama metni asıl derinleştiren, bu alternatif hayatların gölgesine düşen ev içi şiddet. Baskıcı ve manipülatif bir kocanın varlığı, hangi yolu seçerseniz seçin peşinizi bırakmayan bir karanlık gibi. Sessizlikler, katlanmalar ve nihayetinde atılan ya da atılamayan adımlar, sarsıcı bir incelikle işlenmiş.
Benim için hem sürükleyici hem de zihinsel olarak kışkırtıcı bir okuma oldu. İlk roman için fazlasıyla iddialı, fazlasıyla iyi. Gönülden tavsiye.
·
200 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.