Canistan – Yusuf Atılgan
Canistan, Yusuf Atılgan’ın diğer kitaplarına göre daha farklı bir yerde duruyor. Aylak Adam ve Anayurt Oteli’ndeki o bireysel yalnızlık hissi burada yerini daha sert, daha dışa dönük bir dünyaya bırakmış gibi. Ama yine de insanın içindeki karanlık hâl, bu romanda da kendini hissettiriyor.
Kitabı okurken en çok dikkatimi çeken şey, insanın doğayla ve diğer insanlarla kurduğu ilişkinin ne kadar sert ve çıkar temelli olabildiği oldu. Karakterler çok “iyi” ya da “kötü” diye ayrılmıyor. Daha çok hayatta kalmaya çalışan, bazen acımasızlaşan insanlar var. Bu da hikâyeyi daha gerçekçi ama aynı zamanda daha rahatsız edici yapıyor.
Yusuf Atılgan’ın dili burada da sade ama etkisi güçlü. Olaylar çok süslü anlatılmıyor ama altındaki duygu oldukça yoğun. Özellikle şiddet ve güç ilişkileri, kitap boyunca hissedilen bir gerilim yaratıyor. Bu yüzden okuması kolay değil; insanı yer yer huzursuz ediyor.
Canistan, bana insanın doğasının düşündüğümüz kadar “iyi” olmayabileceğini hissettirdi. Uygun koşullar oluştuğunda herkesin farklı bir yüzü ortaya çıkabiliyor gibi. Bu da kitabı sadece bir hikâye olmaktan çıkarıp daha derin bir sorgulamaya dönüştürüyor.
Bitirdiğimde içimde net bir duygu değil, daha çok bir ağırlık kaldı. Çok akıcı ya da sürükleyici bir kitap değil belki ama düşündürdüğü şeyler uzun süre zihinde kalıyor.
·
736 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.