Bu kitap Hasan Ali Toptaş'ın kendi hayatından çok yoğun izler taşıyor Denizli, çocukluğu, babası, aşkları, arkadaşlıkları hep işlenmiş bu kitapta. Cümleler yine çok özenli kasvetli bir havası var kitabın kadın erkek ilişlerine değinmiş, insanın insana ve insanın eşyaya bağlılığı, çaresizliği, işsizlik... Ama en çok baba teması var kitapta babanın gölgesinde kalıp kendini var etmeye çalışma çabası demek daha doğru olur. Özellikle ilk bölümdeki cümleler şiir gibi.