Unutma dersleri..
Tek kelimeyle ba-yıl-dım. Anlatımı o kadar içten,tasvirleri o kadar gerçekçi ki kitap su gibi akıyor. Yazarın nükteli dili zaman zaman güldürüyor. Kitabın hayata dair verdiği mesajlar zaten çok güzel ve anlamlı. Alıntı yapmaya doyamadım.
“Vedalaşmadan ayrıldıklarım listesine bir kişi daha eklediğimi düşünüp kederlendim. Çünkü vedalaşılmadığında,ayrılık eksik kalıyor.Ayrılmaktan çok,koparılmaya benziyor.Yırtılmaya.Sancılı ve huzursuz bir şeye.Galiba insan sadece eşiyle dostuyla değil,indiği otobüsün şoförüyle bile vedalaşmalı.Huzurlu ayrılıkların yolu,ılık vedalardan geçiyor.”
-Belki de dileğim yanlıştı.Artık hiç acı çekmemeyi dilemeliydim belki. Hiçbir acıyı yani.
- Öyle bir hayat yok ki. Yaşıyorsak, acı hep olacak. Ama altında ezilmemeyi öğrenebilir insan. Acısında kaybolmadığı günler dileyebilir gelecekten. Yani kimisi mesela mutlu olmak için özel bir sebep de aramaz. Mutsuz olmadığını fark etmek yeter mutlu hissetmesine.
Kısaca okuyunuz efendim :)
·
37 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.