Ulysses denince, ister istemez sözcük oyunlarının izini sürmekten perişan olmuş, göndermelerin şiddetinden bitip tükenmiş ya da daha çok ikinci sayfayı bile göremeden lanetler okuyarak kitabı elinden atmış bir okur profili geliyor insanın gözü önüne.
Özünde Yahudi, Protestan kilisesinin öğretilerine inanmayan, sonradan Katolik olan, ama evrime inanan Bloom; Tanrı, inanç, Hristiyanlık ve kilise kavramlarına her zaman mesafeli ve alaylı yaklaşan biridir. Bloom’un zihni aracılığıyla Joyce, başta öte dünya anlayışı olmak üzere tüm dinî değerleri ve ritüeli acımasızca yargılar.
Ulysses'ın temel fikri, Dublin'deki ortalama bir adamın ortalama bir gününü alıp onu Yunan destansı miti seviyesine çıkarmaktır.
Kitaba Stephen'la başlıyoruz ama o kahraman değil - Leopold Bloom kahramanımız ve kitabın büyük bir kısmı Bloom'un gününü takip ediyor. Bloom çeşitli şeyler yapıyor (gazete ofisine gidiyor, bir cenazeye katılıyor, sahile gidiyor, daha sonra bir hastaneye gidiyor, sonra Stephen'la sarhoş oluyor, karısı uyurken ve rüya görürken gece geç saatlerde yatağa yığılıyor) ve çeşitli bölümler farklı stillerde ve seslerde yazılmış (bir bölüm oyun senaryosu gibi yazılmış, bir bölüm Katolik ilmihali gibi, bir bölüm bize İngiliz dilinin tarihini anlatıyor, son bölüm Bloom'un karısı Molly'nin uyurkenki bilinç akışı) ve bunlar çeşitli Homeros'un Yunan mitlerinden yankılar taşıyor
·
30 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.