Puan vermedi·83 syf.·
Beğendi
·3 günde okudu
·Okunma: 21 Nisan 2026 00:00
·2026 235. kitabı
·
2.455 Gösterim
4 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Yazarın 1942 yılında intihar etmeden kısa bir süre önce tamamladığı bu son kitap, hem bir veda mektubu hem de Nazi Almanyası'na yönelik sert bir eleştiri niteliği taşır.
Kitapta geçen "satranç zehirlenmesi" kavramı, tıp literatüründe tam olarak bu isimle yer almasa da, psikolojide bir şeye aşırı odaklanma sonucu gelişen monomanie (tek bir fikir üzerine yoğunlaşmış saplantı) ile örtüşür.
Zweig, bu kitabı 1941-1942 yıllarında Brezilya'da sürgündeyken kaleme aldı. Kitabın taslağını bitirip postaya verdikten sadece birkaç gün sonra, Avrupa’nın içine düştüğü durumdan duyduğu umutsuzluk nedeniyle eşiyle birlikte intihar etti. Bu yüzden Satranç, yazarın dünyaya bıraktığı son sanatsal vasiyetidir.
Kitabın en ilginç paradoksu şudur: Satranç, Dr. B.'yi hücre hapsindeyken zihnini meşgul ederek delirmekten kurtarır, ancak aynı zamanda onu bir "monoman" (tek bir şeye takıntılı) haline getirerek zihnini parçalar. Yani oyun, hem ilaç hem de zehirdir.