Dostoyevski’nin diğer kitaplarında gördüğümüz, güneşin doğmayı unuttuğu soğuk Petersburg sokaklarında gezinen ve derin bir buhranda olan karakterler bu kitapta yok. Biraz farklı olarak bu kitap Stepançikovo Köyü'nde bir avuç insan arasındaki bağlardan ve aralarındaki iletişimden oluşuyor.
Yazarın olaylara tarafsız bakabilmemiz için anlatıcıyı bilinçli olarak pasif tuttuğu kanısındayım. Karakterleri daha iyi anlayabilmemiz adına da iyi bir karakter tanımlamasıyla başlıyor kitap. Dostoyevski bu eserinde hiçbir vasfa sahip olmayan, çevresindeki maddi anlamda güçlü insanları etkisi altına alarak var olmaya çalışan Foma karakterini oluşturmuş. Foma insanları manipüle ederek emellerine ulaşma gayretinde olan iki yüzlü bir kişi. Bu tür insanlardan oldum olası hazzetmiyorum. Yazar olayları anlatırken okuru o kadar başarılı bir şekilde kitaba hapsediyor ki okuma sürecinde Foma'yı bir kaşık suda boğmak istiyorsunuz. Diğer taraftan baş karakterlerden aşırı iyi niyetli Albay Rostanev de bir diğer sinir bozucu unsur diyebilirim. Dostoyevski bu kitapta, bazı anlarda okuyucuyla iletişim kuruyor ve bunu son derece başarılı şekilde okuyucuyu olaydan koparmadan yapıyor. Dostoyevski’nin sinir uçlarınıza dokunacak aynı zamanda da düşünceye sevk edecek başarılı bu eserini tavsiye ederim.
·
41 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.