Şehristan Rivayetleri okuduğumda farklı bir atmosfere sahip olduğunu düşündüğüm bir kitaptı. Eski İstanbul’un karanlık ve gizemli havası kitap boyunca hissediliyordu. Cellâtlar loncası, gizli yapılar ve kader duygusu hikâyeye farklı bir yön katıyordu.
Kitapta en çok dikkatimi çeken şey kader ve ölüm konusuydu. Özellikle insanın kendi yazgısından kaçıp kaçamayacağı fikri sık sık karşıma çıktı. Karakterlerin yaşadığı iç çatışmalar da hikâyeyi daha ilgi çekici hale getiriyordu.
Bu kitap bana biraz Puslu Kıtalar Atlası kitabını hatırlattı. İkisinde de tarih ve gizem bir arada ilerliyor. Ama Şehristan Rivayetleri daha kısa ve daha sade bir anlatıma sahipti.
Yazarın dili bazı yerlerde ağırdı, bu yüzden okurken dikkat etmek gerekiyordu. Bazı bölümlerde ne anlatılmak istendiğini anlamak için tekrar okumak zorunda kaldım. Bu durum bazen okumayı yavaşlattı ama kitabın atmosferine de uyuyordu.
Benim için en dikkat çekici tarafı olaylardan çok verdiği histi. Çok hareketli bir olay örgüsü yoktu ama insanı düşünmeye yönelten bir yapısı vardı. Özellikle sonlara doğru merak duygusu daha fazla arttı.
Genel olarak Şehristan Rivayetleri, farklı tarzda kitaplar okumayı sevenler için okunabilecek bir kitap. Çok hızlı ilerleyen bir roman değil ama mistik ve tarihî bir hava arayanlar için ilgi çekici olabilir.
·
111 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.