Ahmet Ümit çok sevdiğim ve çok değer verdiğim
bir yazar. Onun kaleminden çıkan eserleri okurken yabancılık hissetmiyorum. Tarihi konuları da ilmek ilmek işleyen değerli bir yazar.
Gelelim kitabın diline, ki bence bu konu tartışmaya kapalı gibi çünkü muazzam betimlemelerle kitapla baş başa bırakıyor ve bir süre sonra da kitabın nasıl aktığını görmüyorsunuz bile. Bu yüzden betimleme konusunda güçlü.
Konu olarak ise çok zekice düşünülmüş ve tabii son
sayfaya kadar acaba nerde cevabı bulacağım veya artık aydınlansın şu olay diye diye ilerliyorsunuz.
Ahmet Ümit bunu güzel bir şekilde sunuyor ve son
ana kadar gidiyor. Ama kitapta elbette eleştirdiğim bazı noktalar var, onlar ise șu:
Aile içi meseleler bir süreden sonra uzun ve sıkıcı geliyor, bu bir tık daha kısa olsaydı belki daha da güzelleştirecekti. Bir diğer nokta ise olay örgüsü, olay örgüsü evet zekice ve güzelce işlenmiş ama sanki bir şeyler eksik bırakıyor veya bitirdikten sonra o tadı daha da çok almak istiyorsunuz. Çünkü olay örgüsü hemen açıklanıyor gibi oldu, ben de pek beğenmedim. Yani bu kitap,
Sis ve Gece'deki gibi
etkilemedi. Sis ve gece kitabı beni muazzam derecede şaşırtmıştı ve dilediğim havayo da vermişti, ki bana göre Sis ve gece daha ince işlenmiş bir kitap.
Ama kitabı herkese önerebilirim çünkü okunmaya değer bir kalem. Şimdilik bu kadar.
-
Herkese keyifli okumalar diliyorum.
·
21 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.