Her üç kitap da açık, akıcı ve samimi bir dille yazılmış. Yazar, kendine çok dürüst davranmış; çocukluğunun fakir ve sevgisiz aile ortamını, gençliğindeki mücadelelerini, mutluluklarını, acılarını, hüzünlerini, hatalarını, bağımlılıklarını olduğu gibi anlatmış.
Ben çocukluk ve bağımlılık kitaplarını daha çok sevdim. İlk kitabında yazara acıdım, sevgi yoksunluğu yüzünden ona sarılmak istedim. İkinci kitabında çabasını takdir ettim, son kitabında ise tam da emeğinin karşılığını almışken yaptığı hatalara, kendini sonsuz bir sarmala soktuğu için ona çok kızdım. İnsan bunca mücadele sonrası gelen başarı sonrası nasıl kendini bu duruma sokabilir diye hayıflandım.