Ait olamamak: El kızıEdebiyat
Orhan Kemal’in El Kızı romanı hayatın içinden gelen, fazla süslenmeden yazılmış ama etkisi güçlü bir kitap. Okurken bana “gerçeklik” hissini verdi. Olaylar ya da karakterler abartılı değil, tam tersine günlük hayatta karşılaşılabilecek türden.
Kitabın merkezinde “el kızı” kavramı var ve bu aslında sadece bir gelini değil, bir yere ait olmaya çalışan ama tam kabul görmeyen bir insanı temsil ediyor gibi. Özellikle kadının aile içindeki konumu, yaşadığı baskılar ve kendini var etme çabası bana oldukça düşündürücü geldi.
Karakterler de tek yönlü değil. Yani kimse tamamen iyi ya da tamamen kötü değil; herkes biraz şartlarına göre davranıyor. Bu da hikâyeyi daha gerçekçi yapıyor bence. Okurken bazı davranışlara sinirlendim ama bir yandan da “gerçek hayatta da böyle” diye düşündüm.
Dil açısından da kitap oldukça sade. Zaten bu sadelik bence kitabın en güçlü yanlarından biri. Çünkü anlatım karmaşıklaşmadan, direkt olarak duyguyu veriyor.
Ama açıkçası çok hareketli bir olay örgüsü bekleyen biri için biraz durağan gelebilir. Çünkü kitap daha çok olaylardan ziyade insanların yaşadığı durumlara ve ilişkilerine odaklanıyor.
Genel olarak ben kitabı gerçekçi, düşündürücü ve özellikle toplumsal açıdan anlamlı buldum.
·
19 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.