Çocukluk Bahçesinde Bir Büyüme Öyküsü: Uçan Arkadaşım Sin
Bazen kitaplığımızın bir köşesinde duran küçücük bir kitap, bize kocaman bir dünyanın kapısını açar. Ezgi Yar’ın kaleme aldığı Uçan Arkadaşım Sin, benim için tam da böyle, ilk sayfasından sonuna kadar şefkatle ve bilgelikle sarılmış bir sürpriz oldu. Bir çocuk kitabının, hem evde hem de okulda nasıl davranmamız gerektiğini böylesine naif ve öğretici bir dille anlatması, önyargı gibi karmaşık duyguları çocukların anlayabileceği bir dille işlemesi hikayenin mesajını çok daha etkileyici bir hale getirmiş.
Kitabın kalbinde Kartal var; yalnızlığını, belki de içindeki o zengin dünyayı bir sinekle, Sin ile paylaşan bir çocuk. Kartal’ın Sin ile kurduğu hayali dostluk, aslında her çocuğun o kendine has dünyasında neler biriktirebileceğinin bir kanıtı gibi. Ancak asıl büyüme, Kartal’ın o hayali arkadaşlıktan aldığı güçle, gerçek dünyadaki dostluklara adım atabilmesinde gizli. Arkadaşları olduğunda, o özel bağı bir hatıra gibi kalbinde tutup yeni bağlara yer açacak kadar olgunlaşması, "arkadaşlığın" aslında bizim için bir sığınak olduğunu harika özetliyor.
Bir çocuğun dünyası, doğanın en saf hali gibidir; bazen bir sineğin kanat çırpışında koca bir evren saklıdır, bazen de bir arkadaşın gülüşünde baharın gelişi müjdelenir. Kartal’ın hikayesi bana şunu hatırlattı: Bizler büyüdükçe, o çocukluk bahçemizin kapılarını ardına kadar açık tutmayı çoğu zaman unutuyoruz. Oysa edebiyat, bize o paslı kapıyı aralamanın anahtarını veren, bizi tekrar o sihirli topraklara davet eden en güzel bahçıvandır. O topraklarda büyüyen her dostluk, her deneyim, ruhumuzun mevsimlerini değiştirmeye yetiyor.
Hikayenin satırlarında zaman zaman Kartal'ın o derin sorgulamalarıyla karşılaşıyoruz: "Hayvanların neden biz insanları anlamadıklarını düşünürler ki?" diye sorarken, aslında insanın doğayla ve canlılarla kurabileceği o gizli dili arıyor. Bazen kitaplardaki kahramanların içine girip olayları yaşıyor, bazen de yalnızlığını Sin ile paylaşıyor. Ama tüm bu yolculukta ona rehberlik eden o kıymetli cümle, bize de aslında bir yaşam dersi veriyor:
"Büyümek için bu kadar acele etme. Her şey zamanında güzel. Sen şu an sadece çocukluğunu yaşamaya bak."
Eğer siz de çocuklarınıza, büyümenin bir yarış değil, bir döngü olduğunu; önyargının değil, sevginin bizi iyileştireceğini anlatan bir hikaye arıyorsanız, Uçan Arkadaşım Sin, kitaplığınızın en özel köşesinde bir "pusula" gibi duracak. Kartal, bize gösterdi ki; hayali arkadaşlar bizi o zor günlerde büyütür, gerçek arkadaşlar ise hayatı birlikte paylaşmamızı sağlar.
·
35 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.