90'lı yılların sonlarıydı, 8 veya 9 yaşındaydım. Hafta sonu tatilinin en güzel yanı televizyonda izlediğim çizgi filmlerdi: Bugs Bunny, Tom ve Jerry, Slyvester ile Tweety, Bipbip ve Çakal... Daha nicesi Sevimli Kahramanlar başlığı altında ekranı ve hayallerimi süslerdi. İşte öyle bir hafta sonunda daha önce hiç görmediğim bir çizgi filme denk geldim. Bir çiftlikteki hayvanlar domuzların önderliğinde isyan edip insanları çiftlikten kaçırıyor ve ipleri eline alıyordu. Bu diğer izlediğim çizgi filmler gibi her gün yeni bölümleri çıkacak türden değildi. Uzundu ve tek bölümlük bir şeydi. Baştan sona izledim. Tabii 8-9 yaşında bir çocuk olarak siyasetin S'si bile gelmedi benim aklıma. O benim için hayvanların olduğu bir çizgi filmdi. Nereden bileyim ben onun yazın dünyasının en politik eserlerinden birisi olan Hayvan Çiftliği'nin çizgi filmi olduğunu?
Büyüyünce fark ettim bu durumu. Bugün şu yaşımda bile o çizgi film baştan sona genel olarak hafızamda. Kötü bir huyum var: Başını sonunu bildiğim kitapları okuyasım gelmiyor. Lisede edebi metinler dersi yüzünden Türk edebiyatının klasiği sayılan pek çok kitabı okuyasım gelmedi. Hayvan Çiftliği'ni de işte sırf bu durumdan ötürü bu yaşıma dek okumadım. Geçenlerde bir sohbet esnasında -siyasete dair bir şeyler konuşulurken- bir meslektaşım ısrarla tavsiye etti. Bu sebeplerle okumadığımı söyledim ona da. İllaki okumalısın, dedi. Orada ona okuyacağıma dair söz vermiş bulundum.
Bitirdim kitabı, 1944 yılında yazılmış bir kitabı okurken kendi zamanımı gördüm. Her kötülüğün Snowball'a bağlanması, koyunların yerli yersiz bağırıp tezahürat yapması, Squealer'ın sürekli rakamlarla tozpembe tablolar çizmesi ve daha neler neler...
Ve Boxer... Taşın altına parmağını değil; gövdesini koyan, çalışkan ama kafası az çalışan tip.
Çok bildik, çok tanıdık geldi hepsi.
Şöyle bitireyim:
Bütün siyasetçiler yalancıdır!
Ama bazı siyasetçiler öbürlerinden daha yalancıdır!
·
18 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.