Eh, sonunda Yakup Kadri Karaosmanoğlu ile geçinebildim. Osmanlı’nın sonundan Cumhuriyet’in ilk demlerine uzanan bu roman, oldukça yerinde bir panorama sunuyor. Aslında yalnızca bir dönem anlatısı değil, aynı zamanda güçlü sosyolojik boyutlar da içeriyor. Kiraya verilen konak, yıkılan Osmanlı’nın bir simgesi gibi. Yeniyi kabul etmeyen eski nesil, Batılılaşmayı son derece yanlış anlayan yeni nesil ve tüm bunların arasında sıkışıp kalan orta kuşak… Ancak Senihâ’yı bir türlü anlayamadım; bana fazlasıyla tipik ve yer yer karton bir karakter gibi geldi. Romanın genelinde de bu karakterlerin derinine yeterince inilmediğini düşündüm. İyi bir konuya ve güçlü bir duruşa sahip olsa da, bana kalırsa çok daha derinlikli işlenebilecek bir anlatıydı.
·
31 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.