Uzun zaman sonra inceleme yapıyorum. Nedeni kitabı okuduktan sonra öylece kalakalmış olmam.
Herkeste aynı etkiyi yaptı mı bilmiyorum ama 151 sayfalık bu kitap resmen bana kendimi ve tüm yaşamımı sorgulattı.
Öncelikle tam puan veriyorum ve çok beğendiğimi sanırım oldukça fazla belli ettiğimi düşünüyorum ve nedenlerine geçiyorum.
Spoiler içerir konuya dalacağım çünkü...
Kitap çok tekinsiz bir anlatıma sahip bu arada inanılmaz incelikli detaylar ve duygulardan bahsedip ama yine de gerçeği aktarmıyor hissi beni sürekli odakta tutmayı başardı.
Normalde kitaplarda bir karakterin samimiyetine sığınırız ama bu kitapta samimi gelen kimse yok herkes rol yapıyor gibi. gibisi fazla hatta:)
Biraz karakterlere bakalım.
Anlatıcımız HANA (49 yaşında) restorantta (25 yaşında) bir erkek ( XAVİER) ile yemekte buluşuyor adım adım restoranta onunla giriyoruz. Her şey o kadar detaylı ama öz anlatım ki bu kısımlarda zaten kitabın içine çekildim.
Sorduğu sorulardan oğlu mu bu Xavier diyorum ama aralarında bir çekim de var anlamakta zorlanıyorum.
Eşi ( TOMAS) giriyor aniden restorana ve bu ikisini görüyor ve sinirlenip çıkıyor. Sonra evde aralarında geçen konuşmada önceden de aldattığına dair bir konuşma geçiyor.
Bu dialogdan benim anladığım Tomas'ın evliliği korumak için elinden gelen her şeyi yapması ve bazı şeylere göz yumması bile gerektiği. Ve rolü imajını korumak bir anlamda. Her şeyin farkında olup düzeni devam ettirme çabasında.
Xavier hangi rol olursa uyum sağlarım kafasında gibi. Hana oğlu gibi bakınca uysallaşıyor , arzu nesnesi gibi hissedince kışkırtıcı hale geliyor. Gizemli ve çekici bir genç olabilir miyim seçmesinde gibi.
Hana 'ya gelirsek o hem yönetmen hem başrol her koşulda rol içinde gibi. Herkesinde rol yaptığının çok farkında. Gerçek nerde sorusundan çoktan vazgeçmiş. Gerçek oynamaya çalıştıkları bu rollerden daha sıkıcı ve belki de korkutucu..
Tüm roller üzerinde alınsa Hana Kim olarak Kalır?
Ya da biz kendimize baktığımızda mesleğimiz ailemizdeki yerimiz tüm o roller için söylemek istediklerimiz dışında kaldığımızdaki sessiz kişiliğimiz nasıl?
Zihnimiz hepimize sürekli senaryo yazıyor. iyi bir baba şimdi ne söylemeli, iyi bir anne şu an nasıl davranmalı? Bir öğretmen sınıfa girerken rolüne bürünüyor gibi.
Her an rolde olmak o boşlukta düşünmekten ve belki de o en kadim soruyu BEN KİMİM? düşünmekten daha kolay ...
Ya da daha da kolayı ne biliyor musunuz? sosyal medyada kaydırmak. o boşluk hemen doluyor . Çünkü orada her an rol yapanları izliyoruz. Attığımız her story bir rol ve bir seçme. Beğeniler ve yorumlar ise o rolü ne kadar iyi oynadığımızın puanı.
Daha bir çok konuda beni düşündürdüğü için sevgili Katie Kitamura'nın her kitabını okumaya karar vermiş durumdayım.
Okuduğunuz için teşekkürler.
·
42 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.