Stefan Zweig’ın Sigmund Freud üzerine yazdığı Mutluluğun Mimarı, Freud’a ve psikanalize kısa bir giriş metni gibi okunabilir. Gerçi Freud’a giriş yapmak için bilinçli bir tercihe ne kadar ihtiyaç var, o da tartışmalı; kendisi zaten her yerde Zweig, Freud’un temel fikirlerini sade bir dille açarken, onun karakterine dair gözlemlerini de paylaşıyor.
Metnin en güçlü yanı akıcılığı ve Freud’u bir düşünür olarak canlı bir şekilde kurabilmesi. Ancak bu anlatım yer yer belirgin bir hayranlık içeriyor; zaten aralarında entelektüel bir dostluk da var. Freud’un tartışmalı yönlerini ve eleştirilerini tamamen es geçiyor diyemem ama gereğince derinleştirmediğini söyleyebilirim.
Yine de başlangıç olarak Freud’la ve psikanalizle tanışmak için iyi bir metin; devamı için merak ve ilgi uyandırıyor.
Ben kitabı elimde olmadığı için dinledim. Yürürken dinlediğimden not almak mümkün olmadı ama içerik açısından çok da büyük bir kayıp gibi gelmedi. Freud okuyasım geldi; bence bu katkısı yeterli. Belki yıllardır listemde bekleyen Rüyaların Yorumu’nu yakın zamanda okurum. Hangisini hangi ara okuyacağım bilmiyorum gerçi; yetişmek mümkün olmuyor
·
21 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.