Kalemini beğendiğim için ikincisi olarak yazarın bu eserini okumuştum, bana üçüncüsünü getirtecek... Samimi ve anlaşılır anlatımıyla empatimi inanılmaz yüksek seviyelere çıkaran bir eser. Bir yaşam döngüsünde annesiz kalmış bir genç ve çocuklarından ayrı bir anneyi aynı noktada birleştirip ailesinin yokluğuyla sınanan iki kadın. İkisinin de ismi 6 harfli. Bana kalırsa acı hayat tecrübelerinin içinde Selime ve Meltem ikisi de 6 harfli bir tatlı. Eksik noktalarını birbirleriyle tamamlayıp, kırıldıkları yerdeki açığı birbirlerinin hayat yorumuyla kapatmaya çalışmaları , hikayelerindeki karşı tarafları birbirleriyle anlamaya çalışmaları güzel bir tesadüfün sonucuydu. Yine hiç bir şeyin göründüğü gibi olmadığını, aslında her olayın arka planında nelerin döndüğünü bilmeden yorumladığımızı bize gösteren bir eserdi. Ekstra olarak okurken fazla empati kurup o yaşlı psikolojisini çok hissettim, kendi büyüklerimi ve kendi geleceğimi düşünerek Selime Teyzeye çok üzüldüm. Meltem'in o piyango biletini saklamasını (o günden sonra şansının değişmiş olması ve onu somut olarak o şekilde saklamak istemesi) da kendimle özdeşleştiriyorum. Genel olarak zevkli bir okumaydı. Şermin Yaşar'ın kalemindeki o doğallığı çok beğeniyorum benim için sürükleyici bir okuma oluyor. Anadolu insanını, ülkemizdeki o kesimi tüm gerçekleriyle anlatımı çok yerinde. Hani kitap karakteri değil de kendi babaannemle, bir ablamla, evime gelen bir misafirle, komşumla konuşuyor gibi hissediyorum. Diğer eserlerini okumak için sabırsızlanıyorum.