Ana karakterimiz Stephen Leeds bir şizofren ve kendisinin halüsinasyonları -kendi deyimiyle suretleri- var. Bu halüsinasyonların da her birinin farklı özellikleri var. Kimisi silahlarla yakından ilgilenmiş eski bir asker, kimisi de tek bakışta fotoğrafların sahte olup olmadığını anlayan bir fotoğraf uzmanı. Ayrıca bu halüsinasyonlar Stephen'a gizemli olayları çözmekte yardım ediyorlar. Kitapta da ilgilendikleri bir davayı okuyoruz.
Lejyon, benim okuduğum ilk Brandon Sanderson kitabıydı ve anladım ki son olmayacak.
Kitapta en çok dikkatimi çeken ve en çok hoşuma giden şeylerden biri de karakterlerdi. Yazarın karakter yaratma becerisine hayran kaldım. Gerçekten hepsi çok farklı ve hepsi birbirinden güzel karakterlerdi.
Diğer bir nokta ise yazarın kalemi. Yazar gerçekten sizi o atmosfere çekmeyi başarıyor ve adeta siz de o kitaptaki bir karakter oluveriyorsunuz. Ayrıca yazarın hiçbir detayı boşuna eklememesi de yazarın yeteneğini bir kez daha kanıtlıyor. Alakasız gibi görülen, önemsenmeyen ufacık bir ayrıntı aslında bize kitabın sonu hakkında bilgiler veriyordu. Bu da finali okurken ''vay bee demek bu yüzdenmiş'' dedirtiyor.
Son olarak, ufacık detaylar zaten eğlenceli ve harika olan kitabı daha da üst seviyeye çıkarmış.
En basitinden ana karakterimiz kırk yedi odalı bir köşkte yaşıyor ve her bir halüsinasyonun kendine ait bir odası var. Sizce de çok güzel bir detay değil mi? Daha birçok böyle ufak detay var ama buraya yazmıyorum ki okurken o küçük gülümseme yüzünüzde belirsin.
Daha neler yazsam, kitabı daha ne kadar övsem bilemiyorum. Olay güzel, final güzel, yazarın kalemi güzel, karakterlerden bahsetmiyorum bile. Okumamak için hiçbir neden yok bence?
Çok şanslıyım ki ikinci kitabı okumak için beklemeyeceğim, çabucak başlayabileceğim.
Ben ikinci kitaba başlarken siz de bu kitabı okumaya başlayın ve okuduktan sonra eminim benim gibi ikinci kitap için siz de can atacaksınız.
·
6 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.