Uzun zamandır bu kadar güzel bir kitap okumamıştım. Öykülerine alışık olduğum yazar bu kez çok tatlı bir romanla geldi aklımın odalarına. Her birine ayrı bir karakteri oturdu, anlattı, dertleşti ... hiçbiri diğerini duymadı. Ben duydum sadece. Hepsi kendi hikayesinde haklıydı. Bilmediler. Ne kadar tanıdık ne kadar bizden bir tema! Öyle ya bizler de hayatlarımızı böyle yaşamıyor muyuz? Ne yaralarımızı gösteriyoruz kimseye ne de kimsenin yarasına merhem olmak istiyoruz. Belki yıllarca aynı evi paylaştığımız insanlarla hatta kan bağımız olanlarla bile, birbirimizi gerçekten tanımıyoruz. Okurken sık sık şunu sordum kendime ' acaba dışarıdan nasıl görünüyorum? ' roman tam olarak bunu anlatıyor çünkü. Hiçbir şeyin göründüğü gibi olmadığını, her karakterin hikayesini ayrı ayrı dinleyince apaçık görüyor insan. Şermin' in o sohbet havasında üslubu, yalın, sade , dolaysız anlatımı kitaba gerçeklik kazandırıyor. O karakter gerçekten çıkıp geliyor karşınıza oturup derdini anlatıyor. Süslü cümleler yok, ağdalı anlatım yok . Peki kitap nasıl bu kadar derin olabiliyor ? Ah Şermin! Aynı anda insanın yüreğine burukluk , yüzüne de gülümsemeyi nasıl bırakabiliyorsun? Hiç zorlamasız , yapmacıksız.
Bazı kitapların kahramanları benimle yaşamaya devam eder. 
İnce Memed 1 örneğin. Ya da 
Dağın Öte Yüzü deki meryemce benim zihnimde hala o horozu kovalıyor. 10 yıl oldu bunları okuyalı. Ethem' le Nurten de onlardan oldu. On yıllarca yaşayacaklar zihnimde. Olsun. Yaşasınlar. Hayat güzel insanlarla anlam buluyor. Gerçek olmasalar bile ...
Keyifli okumalar.
İnce Memed 1 örneğin. Ya da Dağın Öte Yüzü deki meryemce benim zihnimde hala o horozu kovalıyor. 10 yıl oldu bunları okuyalı. Ethem' le Nurten de onlardan oldu. On yıllarca yaşayacaklar zihnimde. Olsun. Yaşasınlar. Hayat güzel insanlarla anlam buluyor. Gerçek olmasalar bile ...
Keyifli okumalar.
·
31 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.