Şiirle pek aram olmamasına rağmen eseri elimden bırakamadım.
Alıntılamak durumunda kaldığım o kadar fazla parça oldu ki adeta kendimle oturmuş, kendime yazmışım gibi hissettim.
Misal beni derin karanlığıma, çıktım sandığım kuyularıma iten birkaç şiirin üzerinde durmaya gücüm yetmedi. Korktum.
Sanırım herkesin kafa barıştıracağı bir eser değil. Sevgili şair kusuruma bakma ama umarım da olmaz.
Demek oturdun, kendine şiir yazdın... Kıps.
KarabasanlarVeysel Nazlı