Gönderi

10/10
·352 syf.··
Beğendi
·
2026 11. kitabı
·
15 günde okudu
·
Okunma: 09 Nisan 2026 21:50
Nermin Yıldırım’dan okuduğum ilk eser olan Dokunmadan, bazı sayfalarında duraksadığım, bazı hislerin kalbimi sızlattığı ve kendimden bir parça bulduğum bir eser oldu. Roman, Adalet adlı karakterin vicdanıyla olan savaşını, yaşanmadan geçip giden ömrünü ve içsel mücadelesini anlatır. Adalet, Adaletin yoldaşı Hülya aynı zamanda Mahsun’un Muhsinesi ve Sadi Seber… Vicdanen rahatlamak için çıktığı yolculuğun kendi sonunu hazırladığını bilmeden, Sadi’nin aslında onu nasıl sevdiğini görmeden biten bir ömür… Yaşamadan kaç günümü heba ettim, kaç duyguyla Adalet gibi farkında olmadan vedalaştım acaba diye düşünmeme sebep olan bu kitap ve Adalet’in hikayesi yüreğimde bir burukluk bıraktı. Belki de zaten buruk olan, eksik kalan duygularımı bana hatırlattı. İçimi sızlatan ve kendimden parçalar bulduğum birkaç alıntıyı buraya bırakarak ve kesinlikle okumanızı tavsiye ederek incelememi bitireceğim. • " Çünkü bazı sızılar bir defa başladı mı artık geçmiyor. Bazı yaralar hiç kapanmıyor. Bazı eller bazı saçları okşamayınca, bu minicik, aptal, önemsiz şey yaşanmayınca, bazı hayatlar geri dönüşsüz biçimde tarumar oluyor. Belki siz bunu bilmiyorsunuz. Umarım hiç öğrenmezsiniz. Bazı durumlarda sadece bilmeyenler yaşamayı beceriyor. Hayatta kalmakla yaşamayı becermek aynı şey değil. " -s.82 • “O yaşlarda utangaçtım, kırılgandım. Deneme yanılma dönemi başlamamıştı henüz hayatımın. Kırılmaktan korkmamanın bir yolunun da, kendi kendini bin parçaya ayırmak olduğunu keşfetmemiştim daha. Cam bir fanusun içinde korumaya çalışıyordum kendimi. Yanlış geldiğim bir yerdi dünya, öyle hissediyordum. Sanki çok güzel bir yere gitmek üzere yola çıkmışım da, sonra gecenin bir yarısı yanlış durakta inivermişim gibi.” -s.116 • “Geçmişe özlem duymak, asla dolmayacak boşlukların, kovuklarını belli etmek ister gibi zonklamasına neden olsa da, bir yanıyla bana hep iyi gelirdi. Vaktiyle var olmuş bir yokun nazikçe kendini anımsatmasıydı neticede bu sızı. Özlenmeye hak kazanacak denli mutlu etmiş bir lütuftan geriye kalana, sızı bile olsa, tecelli diye bakardım. “ -s.146 Dokunmadan Nermin Yıldırım
DokunmadanNermin Yıldırım · Everest Yayınları · 202511,4bin okunma
·
35 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.