İmam Gazali bu eserinde, insanın diliyle işlediği hataları yirmi ayrı afet başlığı altında ele alır. Malayani ve fuzuli konuşmaktan gıybete, yalandan söz taşımaya, alaydan ikiyüzlülüğe kadar birçok davranışı ahlâkî ve dinî açıdan değerlendirir. Gazâlî’ye göre dil, insanı hem yüceltebilen hem de büyük zararlara sürükleyebilen bir nimettir.
Yazar, bu afetlerin nedenlerini, insana ve topluma verdiği zararları ve korunma yollarını açıklar. Anlatımını ayetler, hadisler ve sahabelerin hayatından örneklerle desteklemesi, eserin ikna gücünü artırır. Bu yönüyle kitap, yalnızca teorik bir ahlâk metni değil, günlük hayatı sorgulatan pratik bir rehber niteliğindedir.
Eserde öne çıkan düşüncelerden biri şudur: “Dilin tehlikesi büyüktür. Onun tehlikesinden ancak susarak kurtulmak mümkündür.” Gazâlî burada susmayı pasiflik olarak değil, insanın kendini koruması ve nefsini terbiye etmesi için bilinçli bir tercih olarak sunar.
Arkadaş ortamında, iş yerinde ya da sıradan sohbetlerde söylenen birçok sözün kalbe, ilişkilere ve zamana zarar verdiği bu eserle daha iyi anlaşılır. Dil Belası , okurunu konuşmadan önce düşünmeye çağıran etkili bir eserdir. Az ve öz konuşmanın hem konuşan hem de dinleyen için daha faydalı olduğunu hatırlatır.