Klinik için söylemem gerekenler var gibi hissettim. Bu incelemeyi de bu sebeple yazıyorum. Bürokrasiye takılı kalmış sıradan insanlar (bizler) için büyük bir çıkmaz sokak bu kitap.
Sıradan birinin çok ünlü bir profesör ile görüşmeye çalışmasını anlatıyor. Doktora ulaşmaya çalışırken aslında kendi kendini tedavi ettiğini görüyoruz.
Her yeni gün yani her yeni sayfa da diyorum ki doktora ulaşacak kahramanımız ve terapilere başlayacak, vurucu yeri şimdi geliyor kitabın diye diye kitap bitti. Kahramanımız terapiye tam başlayacakken hemde. Müthiş bir yarım kalmışlık ile kitabın sonunda ne oldu şimdi dedim. Evet alt metinde insanın yalnızlığı ve içsel bunalımını çok güzel aktarıyor kitap okuyucuya. Kitabın yarım kalması da yaşadığımız hayat gibi hep sonrası var ve devam ediyor. Keşke bir konuşabilseydi doktorla, terapilere başlayabilseydi. Neler söyleyecekti doktor acaba? Ya da devamında neleri değiştirecekti acaba?
Sıradan biri için yaşam sıradan devam ediyor. Bütün sıradanlığımız ile anı kaçırıyoruz. Pavlov kitap boyunca anlaşılmayı bekledi belkide. Bir kazandairesinde çalışan adamdan ya da bir asistandan ya da bir hemşireden… anlaşılmak… KlinikPavol Rankov