Ruhi Mücerret, alışılmış roman kalıplarının dışında, biraz absürt, biraz hızlı ama kesinlikle kendine has bir kitap. Okurken bazen “bu ne oluyor şimdi?” dediğim ama buna rağmen bırakmak istemediğim bir akışı var.
Romanın en dikkat çekici tarafı dili. Murat Menteş çok keskin, hızlı ve yer yer ironik bir anlatım kullanıyor. Cümleler kısa ama etkili; bazen güldürüyor, bazen de alt metninde sert bir eleştiri barındırıyor. Bu yüzden kitap hem eğlenceli hem de düşündürücü bir yerde duruyor.
Karakterler oldukça uç. Gerçek hayatta karşılaşması zor tipler ama bu abartı, kitabın dünyasına uyuyor. Özellikle Ruhi Mücerret karakteri, yaşına rağmen hâlâ hayata tutunma çabasıyla ilginç bir figür. Ama bu çaba klasik bir “yaşlılık” hikâyesi değil; daha çok varoluşla ilgili bir direnç gibi.
Kitap boyunca bir hız hissi var. Olaylar hızlı gelişiyor, diyaloglar keskin, sahneler kısa. Bu bazı yerlerde yorucu olabiliyor ama aynı zamanda kitabı farklı kılan şey de bu. Durağan bir roman bekleyenler için uygun olmayabilir.
Ruhi Mücerret, bana insanın yaşından bağımsız olarak hayata karşı bir duruşu olabileceğini düşündürdü. Ama bunu dramatik değil, daha çok ironik ve absürt bir yerden anlatıyor. Bittiğinde klasik bir etki bırakmıyor; daha çok “garip ama akılda kalıcı” bir his veriyor.
·
715 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
