ARMİNUTA
"Yaşayan iki annenin biricik yetim kızıydım. Biri beni daha ağzımda sütü kurumamışken evlatlık vermişti, diğeri de beni on üç yaşımda ilk anneme iade etmişti. Ayrılıkların, yalancı ya da gerçeği söylemeyi reddeden akrabaların, mesafelerin kızydım. Kimin kızı olduğumu artık bilmiyordum. Aslında șimdi bile bildiğim söylenemez."
Bence kitabı en güzel özetleyen alıntı tam olarak bu. Şimdi de benim yorumuma geçelim.
Ailesi tarafından daha birkaç aylıkken evlatlık verilen bir kızın 13 yaşında öz ailesine geri getirilmesiyle başlıyor hikayemiz. Bu durumun neticesinde kızımız sadece ailesi bildiği insanları değil aynı zamanda onların sunmuş olduğu maddi imkanları da kaybetmiş oluyor. Getirildiği yer 5 çocuklu, kırsalda yaşayan fakir bir aile. Kızımız değişen durumlara ayak uydurmaya çalışırken bir yandan da karşısına çıkan güçlüklerle ve terk edilmişliğin hüznüyle de mücadele etmek zorunda. Bu mücadelesinde tek bir dayanağı var o da kız kardeşi. Kız kardeşiyle olan ilişkisi o kadar güzel ve duygusal ki. Bence kitabın en güzel yazılmış kısmı ikilinin kardeşliği.
Kısaca konu bu şekilde. Kitap çok hızlı okunuyor. Akıcı bir dili var. Başrol kızın yetişkin hali bize terk ediliş hikayesini anlatıyor gibi bir tarzda yazılmış. Ben beğendim. İçinde bazı hassas detaylar olduğu için 16 yaş ve üzerine tavsiye edebilirim.
·
23 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.