Nermin Yıldırım, Dokunmadan ile okuru sadece bir kadının geçmişine değil, toplumun kolektif vicdanının en karanlık köşelerine davet ediyor. Romanın başkahramanı Adalet, isminin aksine, hayatı boyunca hiçbir adaletsizliğe karışmamak için "dokunmamayı" bir yaşam biçimi haline getirmiş bir karakter. Ancak yazarın bize gösterdiği acı gerçek şu: Hayat, bazen sadece geç kaldığımız o tek bir dokunuşun sessizliğidir.
Sonuç olarak; Dokunmadan, sadece bir hesaplaşma romanı değil, bir uyanış çağrısı. Eğer bugün sesimizi kısıyor, gözümüzü kapatıyor ve duymamaya çalışıyorsak; yarın kendimizi Adalet gibi, kendi hayatımıza bile dokunamadan çekip giderken bulabiliriz. Çünkü insan, ancak temas edebildiği kadar hayattadır.
Kitapta Adaletin geçmişine dokunma çabasına ve bu amaçtaki yolculuğuna tanıklık edeceksiniz.
Kitap dili sade ve akıcı, yer yer yolculuğun uzun olduğunu düşünseniz de sizin de bu yolculuğa eşlik etmenizi öneririm.
Eşlik edenler lütfen Hülya’ya selam söyler misiniz