Gamlar benim için daha çok duygunun ön planda olduğu, yer yer içe dönük bir okuma oldu. Christine Daffe, karakterlerin ruh hâllerini ve kırılganlıklarını anlatmaya odaklanmış. Bu yüzden olaydan çok hisler üzerinden ilerleyen bir kitap diyebilirim.
Kitapta hüzün, yalnızlık ve içsel arayış teması oldukça baskın. Bazı bölümlerde kendimi karaktere yakın hissettim; özellikle duyguların sade ama etkili bir şekilde verilmesi hoşuma gitti. Ama açıkçası yer yer tekrar hissi oluştu ve hikâye biraz durağanlaştı.
Daha hareketli, olay odaklı kitapları sevenler için ağır gelebilir. Ama ruh hâline göre okunduğunda daha çok şey veren bir kitap. Büyük bir etki bırakmasa da, sakin ve duygusal bir okuma arayanlar için fena değil.