Serinin ilk kitabı olduğu belli olan bir kitapti. Bence ilk yarısı durağan ve hikayeyi oturtma açısından işlenmişti her şey. İkinci yarısı ise açılma, karışma ve geçmişin çapası diyebileceğim bir şekildeydi. Dehşet aktı ve ben ne olacağını merak ederek bir sonraki sayfaya geçtim. Alçin’in kendi karmaşasından dolayı geri planda durup kimsenin duygularıyla oynamaması çok güzeldi bence. Fakat kendi iç sesine dahi kulak tıkayacak kadar geçmişte kalması beni biraz üzdü. Belki bir noktada yormuş bile olabilir ama ona hak vermiyorum da diyemem. Başından beri her sahnede içindeki geçmiş prangaları zaten hissediyordum. Fakat inanın, geçmişten bunu bende beklemiyordum. O kadar fena bir durumdu ve o kadar beklemediğim yerden geldi ki size anlatamam. Bu sebepten arkasını dönmesine bir nebze hak veriyorum lakin bir noktadan sonra bir şeyleri çok mu uzattı acaba diyorum. Yine de sonu beklediğim gibiydi. Devamında neler okuyacağız merak ettim baya.
Melih’le ilgili birçok şey söylemek istesem de onu okuyup tanımanız gerektiğini düşünüyorum. Bir erkek gerçekten kendinden emin olmalı, duygularının ardında dimdik durmalı deriz ya hani. İşte kısaca Melih böyle birisi. Okuyunca daha net anlarsınız. Sıla, gerçekten insanın hayatındaki en iyi dostlardan bir tanesi (bende de var bundan bir tane o yüzden çok iyi anlıyorum Alçin’i) Okurken onun kararsızlığını ve Alçin’le olan dertleşme sahnelerini derinlerden hissediyorsunuz. Aranan dostluk kanı gibiler adeta. Kutay… Tam bir abi. Melih de öyle tabii ama Kutay’ın yeri bende apayrı. Hele kitabın ikinci yarısında okuduklarım, sesine gem vurması… Bambaşka bir boyut benim için. Onun hikayesini dehşetsel merak ediyorum.
Kitap tam bir mahalle kurgusu. Pencerenin dedikoducu ablaları, annelerin günleri, tadından yenmez yemekleri ve bitmek bilmeyen mahalle kaosları… Her hücresiyle tam bir mahalle kitabı aslında. Apayrı bir havası var, okurken hepinizin keyif alacağına eminim. Bence bir şans verin, pişman olmazsınız.
·
31 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.