kitabın mükemmelliği
Harika bir kitaptı! Ellerine sağlık Andy Weir ama sayende kendimi geri zekalı gibi hissetmekten de alamıyorum.
Ne diyeyim, popüler kültürün kölesi olmuşum. Filmi çıktığında herkes tarafından övgü ve sevgiyle bahsedilince uzun süredir kütüphanemde olan bu kitabı elime alma zamanı geldi dedim. Bilirsiniz, kitabı varsa öncelik onundur. İyi ki de onun olmuş açıkçası. Çünkü kitap? ŞAHESER. Film? O kadar da değil.
Şimdi filme elbette ki çamur atmak istemem ama kitabı okuduğumda hissettiğim duygular ve kitapta öğrendiğim evren filme kıyasla... Kıyas edilemez öyle diyelim.
Fazlasıyla gerçekle örtüşen ve bir miktar gerçeklik barındıran bilim kurgu romanlarıyla oldum olası yıldızım barışmaz. İçinde fazlasıyla matematiksel denklemler ve bilim adamlarının Klingon'dan ayıramadığım dilleri kullandığı diyaloglar olur. Bir hayli rahatsız olurum bu durumdan.
Kurtuluş Projesi'nde de ilk başlarda durum böyleydi. Açıkçası ilk yüz sayfa? Benim için bırakmakla devam etmek arasında kaldığım bir bölümdü. Ama filmi izleyebilmek adına dedim ki "ALLAH UTANDIRMAZ, YOLA DEVAM EŞİT AĞIRLIKÇI!"
Ryland Grace kendine pek güvenmeyen ama denemekten de geri kalmayan bir arkadaşımız. Bilim adamı gibi bir beyni olsa da karakteri bilim adamından oldukça uzak. Biraz şakacı biraz ciddi. Kendisini elbette sevmeden edemiyorsunuz. Kitaptaki bazı söylemlerini oldukça esprili ve nüktedan da buldum. Astrofajlara bir bireymiş gibi davranıp "Ne bok var da Venüs'e gidiyorsunuz?" dediği yerde "Bu adamdan olur, bu bizden," diyerek bağrıma bastım. Çünkü aynı zamanda aynı soruyu sormamla kendimi bir bilim adamı gibi hissettirdi bana. (EVET RYLAND GRACE'IN GERÇEKTE BİR BİLİM ADAMI OLMADIĞININ VE KURGU OLDUĞUNUN FARKINDAYIM AMA BENENE)
Ve tabii Rocky. Benim garip müzikal kaya kardeşim. Filmdeki Rocky beni kendine çekmişti. Bu kitabı okumamın yegane sebebi filmdeki hali ve konuşma tarzıdır. Gelin görün ki kitaptaki Rocky, filmdeki halini çöpe atar. Kitaptaki Rocky beni kalbimden tutup bırakmamıştır. Öyle bir bağlanma bu.
Şimdi diyebilirsiniz; "Sürekli filmle kitabı karşılaştıracak mısın? O yüzden mi yazıyorsun bu incelemeyi?" EVET.
Yav, sırf bunu yazmak bile bana inanılmaz zevk veriyor. Bir beklentiyle kitaba başlamışım, aşık olmuşum sonra oturup o beklediğim filmi izlemişim. Kitabın harika olduğunu bir kez daha anlamışım ve şimdi kitap bittiği için üzgün hissetmişim. Gelip burada içimi dökmeyeyim mi? Bu uygulama ne için var? Ayrılık acısı yaşadığımız kitaplar hakkında dedikodu yapalım diye.
Filmde her şey çok hızlı gelişirken biraz rahatsızlık duydum. Bir sahnede elli sayfalık gelişmeyi işlemişler. Kitabı daha iki buçuk saat önce okumanın verdiği bir tazelikle filmi izlemek insanı fazlasıyla yargılayıcı yapıyor.
Mesela filmdeki bütün işlerin başındaki hanımefendinin adını biliyor musunuz? Ya da Grace'in aslında şaklaban gibi olmadığını, kitapta bir hayli zeki ve becerikli bir bilim adamı olduğunun farkında mısınız? Rocky'nin aslında çok duygusal ve ince düşünen bir kaya parçası olduğunu? Yan karakterlerin yansıtıldıkları gibi olmadıkları? Bunları maalesef filmde aktaramıyorlar. Bazı kısımlarını anlayabiliyorum ama dediğim gibi işin asıl tarafını bildiğinizde bunlar büyük boşluklar gibi hissettiriyor.
O yüzden tavsiyem MUTLAKA KİTABI OKUMANIZ.
Film... Fena sayılmaz. Belki kitabı okumayı düşünmeyen biri için harika bir alternatif de olabilir. Sonuçta Rocky'i bir şekilde tanımanız lazım. Hiç tanınamamanızdansa eksik tanımanız da sizin için bir avantajdır. Ama filmde gördüğünüz AVAL Ryland Grace kitapta öyle aval değildir.
Evet, malca davranışları mevcut. Ama kesinlikle AVAL değil.
Tavsiyem kesinlikle okunması yönünde. Evet, bilimsel jargon var. Evet kendinizi yetersiz gibi hissedebilirsiniz. Evet, Rocky konuşan bir kaya uzaylı. Ama bunlar hikayeyi hep güzelleştiriyor.
·
57 Gösterim
1 Yorum
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.