Petrikor, klasik bir aşk hikâyesinden çok daha fazlasını sunan, psikolojik ve metaforik katmanlarıyla öne çıkan bir roman. Yazarın karakterlere isim vermemesi, okuyucunun kendini hikâyeye daha kolay yerleştirmesini sağlarken anlatıyı evrensel bir düzleme taşıyor.
Eserde, bir türlü netleşmeyen ve sürekli askıda kalan bir ilişki üzerinden bağlanma, mesafe ve takıntı temaları işleniyor. Kadının gelgitli tavırları ile adamın giderek yoğunlaşan duygusal bağı, anlatının merkezini oluşturuyor.
Bölümlerin Lapis ve Oasis adlı iki gezegen üzerinden açılması ise kitabın en dikkat çekici yönlerinden biri. Bu metafor, karakterler arasındaki görünmez bağı, uzaklığı ve çekimi güçlü bir şekilde yansıtıyor.
Yazarın dili akıcı ve yer yer felsefi. Özellikle kalp, duygu ve “frekans” kavramları üzerinden yapılan sorgulamalar, metne derinlik katıyor.
Genel olarak Petrikor; düşündüren, farklı anlatım tekniğiyle öne çıkan ve okurda iz bırakan bir eser.
PetrikorJonah Axon