Yalnızlığı sevmenin, günümüzde bir etiket gibi "asosyal" ya da "problemli" görülmesine içten içe kızardı. Oysa yalnızlık onun için bir ıssızlık değil; zihnini toparladığı, iç sesini duyduğu, kendine iyi gelen bir iç bahçe gibiydi. Kimsenin giremediği ama kendisini büyüttüğü bir alan.
Sayfa 12 - Limera Yayınları